Bierzmowanie jest jednym z sakramentów Kościoła Katolickiego, który jest uzupełnieniem sakramentu chrztu. W ramach bierzmowania osoba ochrzczona otrzymuje dar Ducha Świętego, co umacnia jej wiarę i przygotowuje do pełnego uczestnictwa w życiu Kościoła.
Pytanie, czy rodzic może być świadkiem bierzmowania swojego dziecka, jest często zadawane przez rodziców i chrzestnych. W Kościele Katolickim istnieją pewne wytyczne dotyczące tego zagadnienia, które warto znać.
Czy ojciec lub matka mogą być świadkiem na bierzmowaniu?
Wieki historii Kościoła Katolickiego i jego podstawowe zasady pokazują nam, że nie. Rolą rodziców nie jest poświadczanie i poręczanie za dziecko w czasie sakramentu bierzmowania. Zadanie świadka zgodnie z prawem kanonicznym może spełniać osoba, która sama wypełnia określone warunki. Takie same stawiane są osobom, które mają wypełniać zadania rodziców chrzestnych. Muszą to być katolicy, którzy przyjęli już sakramenty Najświętszej Eucharystii oraz bierzmowania, a także prowadzą życie zgodne z wiarą, które odpowiada funkcji, jaką mają pełnić.
W przypadku bierzmowania mamy podobną sytuację jak na chrzcie. Rodzice nie mogą zostać matką i ojcem chrzestnym dla własnego dziecka. W związku z tym nie mogą również być świadkami dziecka przyjmującego bierzmowanie. Rodzice mogą jednak przedstawić swe dzieci szafarzowi w czasie liturgii sakramentu bierzmowania.
Świadkiem bierzmowania może być osoba, która sama przyjęła sakrament bierzmowania — Twoja matka chrzestna lub ojciec chrzestny
Prawo kościelne wręcz zachęca, aby to właśnie któreś z rodziców chrzestnych bierzmowanego zostało jego świadkiem. Jeśli wiec tylko to możliwe, to warto poprosić właśnie ich do uczestniczenia również w tym sakramencie.
Zadania świadka bierzmowania zostały wskazane w kan. 892 Kodeksu Prawa Kanonicznego (KPK). Świadek bierzmowania zgodnie z przytoczoną normą ma troszczyć się, aby bierzmowany postępował jak prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem.
Łacińska wersja kodeksu określa rodziców chrzestnych i świadków bierzmowania tym samym terminem, co może oznaczać, że od wieków uznawano, że powinna to być ta sama osoba. Jest to słowo „patrini”. Możemy z niego wywnioskować, że świadek bierzmowania nie jest osobą, która ma jedynie poświadczać, że doszło do takiego wydarzenia, jak w przypadku sakramentu małżeństwa. Będzie on pełnił zdecydowanie szerszą rolę i w pewnym sensie stanowi uzupełnienie tej, jaką pełnią rodzice bierzmowanego.
Świadek bierzmowania w czasie sakramentu stanowi reprezentanta wspólnoty Kościoła, a także poręczycielem przyjmowanego sakramentu. Ma stanowić przykład życia zgodnego z wiarą i odpowiadającego funkcji, jaką spełnia. Kandydat do bierzmowania powinien dokładnie poznać znaczenie tego sakramentu. Ciężko mówić o praktykach w różnych parafiach, gdyż cały Kościół powinien stosować się do tradycji i znanych i uznawanych norm. Jednak można spotkać się z sytuacjami, gdy dla wszystkich osób przyjmujących sakrament bierzmowania jest jeden świadek, jak i z takimi, gdy każdy przychodzi z własnym, właśnie np. rodzicem chrzestnym.
