Co musimy zrobić, aby Pan Bóg odpuścił nam grzechy, które popełniliśmy? Niezwykle istotne jest spełnienie dwóch warunków: żal za grzechy i postanowienie poprawy. W żalu zawieramy nasze osobiste potępienie dla złych czynów, jakich się dopuściliśmy. Natomiast postanowienie poprawy jest decyzją o odwróceniu się od takiego złego postępowania w przyszłości.
W naszej duszy dochodzi do zrodzenia się żalu doskonałego poprzez ubolewanie, że popełniliśmy zło, a także przez odrazę do popełnionego zła i jego potępienie. Są to akty, które są ze sobą silnie i nierozerwalnie związane, nie może istnieć jeden bez drugiego. Nasz żal za grzechy może być doskonały lub niedoskonały. Najważniejszą różnicą, jaką można pomiędzy nimi dostrzec, jest motywacja.
W przypadku żalu doskonałego za grzechy głównym motywem jest Osoba Boga. Żałujemy swojego wystąpienia przeciwko Bogu, obrażenia jego Majestatu, okazania Bogu niewdzięczności, a on jest naszym największym dobroczyńcą. Żałujemy wreszcie również, że wzgardziliśmy Jego miłością do nas. Jeśli takie właśnie są pobudki naszej skruchy, to wzbudzamy w sercu żal doskonały.
Jeśli jednocześnie popełniony grzech potępiamy, jako zło oczywiste, dostępujemy Łaski Miłosierdzia i usprawiedliwienia od Boga. Jeśli nie jest możliwe wyspowiadanie się przed kapłanem, to właśnie wzbudzając taki żal, można dostąpić odpuszczenia grzechów poza sakramentem pokuty.
Żal doskonały można określić jako boleść naszej duszy, to wewnętrzny akt woli, serca i umysłu człowieka. Powinien on być właśnie taki głęboki, co oznacza, że odmówienie znanej formułki modlitwy nie jest wystarczające. Możemy oczywiście korzystać również z modlitewnych formuł, jednak w takiej sytuacji ogromne znaczenie ma, aby jej myśli i uczucia uczynić własnymi.
Akt żalu doskonałego wymaga takiego kierunku, w którym Boga cenimy ponad wszystko i że gotowi jesteśmy przyjąć dowolne cierpienie, aby tylko nie urazić Boga. Nasza wola powinna ponadto wyrażać, że z pomocą woli Bożej nie chcemy więcej grzeszyć i występować przeciwko naszemu dobremu Ojcu.
Modlitwa — żal doskonały a spowiedź — czy wystarczy żałować swojego postępowania?
Co istotne, jeśli zdecydujemy się skorzystać z żalu doskonałego w celu odpuszczenia grzechów, mamy obowiązek postanowić, że przy najbliższej okazji, gdy pojawi się taka możliwość, udamy się na spowiedź przed kapłanem. Konieczne jest również wspomnienie spowiednikowi, że taki fakt miał w naszym przypadku miejsce. Żal doskonały można nazwać doraźnym rozwiązaniem, które pomaga nam w utrzymaniu dobrej relacji z Bogiem. Jednak zgodnie z wymogami Kościoła Katolickiego spowiedź jest wymagana.
Przygotowanie do wzbudzenia żalu za grzechy
Żal możemy wzbudzać w sobie nie tylko w Kościele. Potrzebujemy jednak skutecznego wyciszenia i powstrzymania się od innych zajęć. Zdecydowanie najlepiej jest w tym celu wykorzystać formę modlitewną Kościoła Katolickiego. Możemy modlić się następującymi słowami:
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Amen.
I wypowiedzieć akt wiary:
Wierzę w Ciebie Boże żywy w Trójcy Jedyny, Prawdziwy. Wierzę coś objawił Boże, Twe Słowo mylić nie może. Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję, nad wszystko, co jest stworzone, boś Ty Dobro nieskończone.
Następnie odmówić słowa modlitwy, z pełnym zaangażowaniem i zrozumiem wypowiadanych słów:
Boże, Ty nas powołujesz z ciemności do swojego światła, z zakłamania do prawdy, ze śmierci do życia, udziel nam Ducha Świętego. Niech On nas oświeci, abyśmy zrozumieli swoje chrześcijańskie powołanie i ochoczo weszli na drogę prawdziwie chrześcijańskiego życia. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Sakrament pokuty i pojednania — rachunek sumienia, skrucha i żal serca za wszystkie grzechy
Katechizm Kościoła Katolickiego wskazuje, że grzech jest ogromnym bólem duszy. Szczere wyznanie wszystkich przewinień w konfesjonale stanowi warunek dobrej spowiedzi świętej. Kapłan może odpuszczać nam grzechy, jednak musimy uświadomić sobie, że nie możemy w taki sposób czynić i sami powinniśmy potępiać swój grzech. W tym celu konieczne jest nawrócenie i kierowanie swoim życie zgodnie z Bożymi przykazaniami, które mają być dla nas wzorem, drogowskazem dobrego postępowania.
Spowiadać się, czyli przystępować do sakramentu pokuty i pojednania powinno się regularnie, a przynajmniej raz do roku w okresie Wielkanocy. Powinniśmy jednak odpowiednio się do tego przygotować poprzez rachunek sumienia, które wzory dla dorosłych i dzieci znajdują się w modlitewnikach. Żal i skrucha są wewnętrznym aktem człowieka, dzięki nim możemy pozostać w miłości Boga, nawet jeśli zgrzeszymy.
Ból duszy z powodu obrazy dobrego Pana Boga i znienawidzenie tego zła, którego się przeciw Bogu dopuściliśmy, sprawia, że każdy człowiek bije się w pierś i postanawia poprawę, aby uzyskać przebaczenie. Dzięki wyznaniu grzechów możemy na nowo pojednać się z dobrym Ojcem, a także z Jego Synem Jezusem Chrystusem.
