Człowiek, który nie wierzy jest pozostawiony samemu sobie. W Jego przekonaniu sam musi radzić sobie w życiu (dbać o swoje interesy) i tylko on jest najważniejszy.
Posługuje się w życiu różnymi środkami (nie koniecznie dobrymi), aby osiągnąć swój cel. Człowiek, który nie wierzy nie przestrzega zasad moralnych (ustalonych przez Boga), albo przestrzega tylko te, które jemu odpowiadają. Traci sens życia. Zdolny jest do wszystkiego tylko po to, aby przetrwać, mieć więcej, znaczyć przed innymi. Nie liczy się z drugą osobą, chyba że ma w tym jakiś interes. Człowiek bez wiary ciągle się boi, lęka, jest niespokojny (że straci to, co ma). Jest bezradny, załamany, niezadowolony, przeżywa beznadziejność, pustkę, nie cieszy się z tego, co ma, za bardzo wierzy w swoje siły.